اين تلفن همراه هم به معضلي در مدارس تبديل شده است.

     توصيه شده ـ و البته به حق ـ كه همكاران در كلاس از تلفن همراه استفاده نكنند. و دانش آموزان نيز از به همراه آوردن تلفن همراه در مدارس خودداري كنند. و علت ممنوعيت نيز كاملاً روشن است.

     زنگ خوردن گوشي تلفن همراه دانش آموزان در كلاس؛ كه گاهي بر اثر شيطنت با زنگهايي نا متعارف با محيط كلاس نيز همراه است. سرگرم شدن برخي دانش آموزان با پيامك ها و تصاوير و فيلم هاي گوشي و توجه نكردن آنان به درس؛ گوشه هايي از مشكلات تلفن همراه دانش آموزان در كلاس و مدرسه است.

     اما براي حل اين مشكل چه بايد كرد؟

     ۱- برخي از همكاران و والدين دانش آموزان معتقدند كه در برابر موج جديد تكنولوژي نمي توان ايستادگي كرد.اما آيا درست است كه ما از ترس مرگ خودكشي كنيم؟

     ۲- برخي معتقدند كه مشكل از تلفن همراه نيست. بلكه بايد فرهنگ استفاده از تلفن همراه را به دانش آموزان آموخت. در جامعه اي كه بيشتر افراد بزرگسال نيز فرهنگ استفاده از تلفن همراه را ندارند. - همانطور كه فرهنگ استفاده از محيط زيست را ندارند و ... - چگونه مي توان از مدارس انتظار داشت كه تمام اين فرهنگ ها را به دانش آموزان بياموزند و اگر نمي توانند در برابر مشكلات هم كوتاه بيايند؟

     ۳- مسؤولين محترم نيز كه مشكل را احساس كرده اند از سويي توصيه ممنوع شدن تلفن همراه دانش آموزان در مدارس را مي كنند. و از سوي ديگر به دقت مشخص نمي كنند كه اگر دانش آموزي به اين توصيه عمل نكرد چه بايد كرد؟ و نتيجه اين شده كه در مدارس مختلف؛ از شيوه هاي گوناگوني براي مقابله با اين مشكل استفاده مي شود. حال كدام روش بهتر يا بدتر است بماند.

     ۴- البته اين نكته نيز قابل ذكر است كه در برخي موارد كه راه دانش آموزان تا آموزشگاه دور است و يا آموزشگاههاي خاص - مانند مدارس بزرگسالان و ... - از اين برخورد بايد مستثنا باشند. و براي حل مشكل آنان بايد راه ديگري انتخاب شود. مانند اينكه برخي از مدارس گوشي ها را به صورت خاموش در ابتداي ورود دانش آموزان تحويل گرفته و در هنگام خروج تحويل مي دهند.

براي مقابله با مشكل گوشي تلفن همراه در مدارس چه بايد كرد؟