تبليغاتX
یادداشت های یک معلم - شب قدر و ضربت خوردن امام علی (ع)

عدالت بدون علی در غربت است. قاتل علی به گفته جرج جرداق نه ابن ملجم، که شدت عدالتش بود. جهان بعد از علی باید در سوگ عدالت بنشیند. و در آرزویش تا آخر دنیا بماند.

عدالت چیست؟ عدالت، گذاشتن هر چیز در جای خود است. عدالت یعنی: ثروت برای همه، کار و زحمت برای همه، آموزش برای همه، تفریح و بهداشت و مسکن و آرامش و ... برای همه.

عدالت در کجاست؟ به دنبال عدالت به کجا باید رفت؟ در کدامین جای جهان می توان عدالت را یافت؟ در کدام برهه از تاریخ بشر اثری از عدالت دیده شده است؟

نمونه اعلای انسانیت کیست و در کجاست؟ انسان خداگونه ای که خدا در مورد آفرینشش به خود تبریک گفته و خود را احسن الخالقین نامیده را کی و کجا می توان دید؟

شهریار چه خوش سروده که:

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را

                                                                که به ما سوی فکندی، همه سایه هما را

دل اگر خدا شناسی، همه در رخ علی بین   

                                                                  به خدا شناختم من، به خدا قسم، خدا را 

و امشب بار دیگر باید در سوگ کسی نشست که جایش بسیار خالی است. کسی که جهان در عطش قهرمانی چون اوست. اما همچون آتشی که از دور زیباست و از نزدیک همه چیز را می سوزاند. همه تشنه در انتظار عدالتند و اما کمتر کسی تاب تحمل آن را دارد. کوفیان را سرزنش نکنیم! چقدر اطمینان داریم که اگر امروز علی را در میان خود داشتیم. همچون ابن ملجم تیغ بر سر او نمی کشیدیم؟ کسی که تحمل عدالتی خرد را در مقیاس عدالت علی ندارد، چگونه در حسرت تجسم عدالت بر سر و سینه می زند.

بیاییم لااقل با خودمان صادق باشیم. اگر تحمل عدالت برایمان سخت است. ابتدا خودمان را برای برقراری آن آماده کنیم. هر چند که به ضرر ما باشد. و سپس برای مولایمان عزاداری کنیم.

                                      

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم مهر 1385ساعت 22:42  توسط محمد احمدی  |