مطلب دوم:  روز ۱ دي ماه جاري:

مبارزه با قلیان

          چند روزی است که قلیان­ها از سطح شهر تهران و کافه­ها و تفریح­گاه­ها جمع­آوری شده است. وزارت بهداشت و نیروی انتظامی در یک همکاری مشترک بر این مهم نظارت دارند و همکاری می­کنند. مبارزه­ی نرم با استعمال دخانیات مثل سیگار، بدون دخالت پلیس در همه دنیا مرسوم است؛ اما در عوض در همه­ی دنیا جوانان امکانات تفریحات مختلف را دارند. در شرایط فعلی کشور که اکثریت جامعه را جوانان تشکیل می­دهند، و ده­ها دلیل برای نیاز این جامعه به تفریح وجود دارد، گستردگی افسردگی­ها در نسل جوان، یأس و ناامیدی نسبت به آینده، گرانی مسکن و مشکل شدن ازدواج و طبعاً کم شدن امید به زندگی، محدودیت­های فوق­العاده برای حضور و رفت و آمد در شهر، مشکلات کنکور دانشگاه­ها و اخیراً مشکل گزینش در دانشگاه­ها، بخشی از زندگی عمومی نسل جوان است که شاید تفریح کوچکی بار آنان را برای مدت کوتاهی تقلیل دهد. دولت وظیفه دارد که برای چنین جامعه­ای امکان تفریح را فراهم کند. این لطف نیست، یک وظیفه است. در شرایطی که این وظیفه به کلی فراموش شده، عده­ای از دست­اندرکاران حکومتی فقط به محدود کردن اندک تفریح ممکن اقدام می­کنند. مبارزه با قلیان کشیدن در کنار رودخانه­ای یا در رستورانی، مبارزه با دخانیات و عملی برای حفظ سلامت جامعه تلقی نمی­شود؛ این کار مبارزه با حداقل تفریحی است که جامعه می­تواند داشته باشد. آلودگی­های هوای تهران به مراتب بیشتر از چند پک قلیان به سلامت آدم­ها آسیب می­رساند. وفور مواد مخدر در شهر کار خطرناکی است که هر روز گسترش می­یابد. . دولت اگر به مسائل جامعه به طور همه جانبه می­نگریست و برای آرامش و تفریح نسل جوان احترام قائل بود،  حداقل تفریح را سامان و گسترش می­داد تا برای ارضای حداقلی نیاز جوانی جامعه چاره­ای اندیشیده باشد. تا به جوانان حرمتی قائل شود. کم کردن اشتیاق به دخانیات البته کار مثبتی است ولی تفریح باید جدی گرفته شود