اگر فرموده امام خميني (ره) را كه مجلس در رأس امور است؛ به عنوان اساس تصميم گيري هاي سياسي در ايران به شمار بياوريم. مي توان گفت كه به روح اين جمله ايمان آورده و به آن عمل كرده ايم.

     از زماني كه پادشاهان خود را نماينده خدا و از جانب او صاحب اختيار مال و جان - و حتي ناموس - مردم مي دانستند مدت زيادي نگذشته است. و هنوز هم كساني بودند و هستند كه اگر چه عنوان پادشاه را ندارند اما همچون پادشاهان گذشته مي انديشند و عمل مي كنند. صدام و ... نمونه هايي از اين طرز تفكر هستند.

     مطابق قانون اساسي ما مالك اصلي جهان خداست. و هم او به انسان اختيار و حق تعيين سرنوشت خود را داده است. مردم نيز لازم است با توجه كامل به رهنمودهاي الهي در مورد سرنوشت و كشور خود تصميم بگيرند.

بايد به اين حق انسان ها احترام گذاشت. اما چگونه؟