به طور معمول همكاران فرهنگي زيادي در انتخابات مجلس شوراي اسلامي و شوراهاي اسلامي شهرها داوطلب نمايندگي مي شوند. بررسي اهداف اين همكاران ارجمند شايد بتواند براي ديگران نيز آگاهي بخش باشد.

     چرا يك فرهنگي داوطلب نمايندگي مجلس و ... مي شود؟

     ۱- شايد اين دوستان گمان مي كنند كه با حضور فرهنگيان در مجلس مي توان حقوق از دست رفته آنان را باز پس گرفت. اما آيا هم اكنون تعداد زيادي از همكاران فرهنگي ما در مجلس حضور ندارند؟ و آيا رئيس محترم مجلس يك فرهنگي نيست؟

     ۲- برخي از اين دوستان تصور مي كنند كه تعداد زيادي از شهروندان نسبت به آنان به عنوان معلم؛ همكار و ... شناخت دارند. و به اين ترتيب زمينه رأي آوردن خود را قوي مي بينند. اما توجه نمي كنند كه اين تعداد چند درصد رأي دهندگان آن شهر را شامل مي شوند؟ و آيا صرف شناختن دليل بر رأي دادن آنان به اين همكار عزيز مي شود؟

بهتر نيست همكاران فرهنگي در اين مورد كمي واقع بينانه عمل كنند؟