امروز مجموعه نشاني به كارگرداني رامبد جوان و با متني از فلورا سام را ديدم. با اينكه شايد اظهار نظر در مورد يك نمايش با ديدن چند قسمت از آن چندان جالب نيست اما نتوانستم از انتخاب بد آتنه فقيه نصيري براي نقش ليلا و متن نه چندان جالب فلورا سام چيزي ننويسم. از رامبد جوان هم قبول چنين متني براي كار عجيب است.

     حالا كه صحبت از فيلم و بازيگران شد. نبايد از نام مرحوم پرويز فني زاده گذشت. و از ميان بازيگران پس از انقلاب نيز افرادي مانند پرويز پرستويي؛ اكبر عبدي و كيهان ملكي ( چند وقتي است كه از او خبري نيست.چرا؟ )؛ بازيگران مجموعه ي كودكانه ي فتيله جمعه تعطيله و ...؛  البته هنرمندان خوبي هم بوده و هستند كه بيشتر خودشان هستند تا بازيگر؛ مانند مرحوم حسين پناهي؛ خسرو شكيبايي در بيشتر فيلم هايش؛ حسين پرستار در زير نور ماه و ... .

     چرا هنر فيلم سازي در سيما مانند سينما نه رشد آن چناني دارد و نه افت وحشتناك؟ يعني نه از هنرپيشه ي مخملباف و از كرخه تا راين حاتمي كيا و زير نور ماه مير كريمي و ... خبري هست و نه از كپي فيلم هاي هندي آنچناني.

    آيا با بودجه ي نجومي صدا و سيما نمي توان بهتر از اين كار كرد؟