جمعه هشتم فروردين با برادرم سري به محله قديمي مان در خيابان خاوران كوچه اسفندياري - پاينده نژاد سابق - زديم. ابتدا نتوانستيم محل دقيق كوچه را تشخيص بدهيم. مغازه آقاي باراني كه سر كوچه بود خراب شده بود و همينطور بسياري از منازل و تك و توكي از منازل هنوز سر پا بودند. منزل سابق ما هم خراب شده بود.

     از مغازه داري سؤال كرديم و گفت كه قرار است اينجا بلوار امام علي (ع) احداث شود و به اهالي هم آپارتمان هاي احداثي شهرداري تحويل مي شود.

     به ياد عصرهايي كه سر كوچه منتظر آمدن پدرم مي ايستادم. به ياد همسايه هاي با صفا؛ مدرسه ي ملي كمالي؛ دبستان طالبي؛ مدرسه راهنمايي مساوات - كه الآن به مدرسه حضرت خديجه تغيير نام داده - ۲۰ متري اتابك؛ گورستان مسگرآباد و ...

    در اينكه تحول و نوسازي براي شهري مانند تهران لازم است شكي نيست. اما براي من كه به در و ديوار آن كوچه عشق مي ورزيدم ديدن آن خرابي ها غم انگيز بود.

كاش نمي رفتم و خرابي ها را نمي ديدم.