در خبرها داشتيم كه معلمي با تنبيه دانش آموز موجب فلج وي شده و وزير محترم نيز اعلام كرد كه پرونده اين معلم به دادگاه قضايي ارجاع و حكم تعليق وي صادر شده است.

     آيا توجه كرده ايم كه چرا با وجود ممنوعيت تنبيه بدني در مدارس و علم و اطلاع كامل معلمين از اين قانون باز هم تنبيه بدني در مدارس وجود دارد؟

     نقش عدم تأمين مالي معلمين و نگراني هاي معيشتي آنان دراين ميان چيست؟

     نقش عدم منزلت اجتماعي معلمين - در مقايسه با گذشته هاي دور - در اين ميان تا چه حد است؟     

     مسؤولين محترم وزارت آموزش و پرورش كه با اين معلم برخورد قانوني كرده اند - و چه درست و بجا -  آيا تاكنون اتفاق افتاده است كه از معلمي كه از سوي اولياي دانش آموزان و حتي در مواردي خود دانش آموز مورد توهين و گاهي ضرب و شتم قرار گرفته است دفاع كنند و آنها را به مراجع صالحه معرفي كنند و براي احقاق حق همكارانشان تا آخرين حد توان خود بكوشند؟

     با اينكه نبايد از تنبيه بدني دفاع كرد اما نمي توانيم و نبايد از حق همكاراني كه اعصاب و قلب و سلامتي جسمي و روحي خود را در برخي از كلاس هاي درس به ناحق از دست مي دهند و مدافعي نيز ندارند؛ بگذريم.