معمولاً دبیرستان های ما از چند نقطه ضربه پذیری بیشتری دارند. یکی از این نقاط ضربه پذیر همکاران مشاور، مربی پرورشی و مربی تربیت بدنی هستند. کسانی که اگر بخواهند کار کنند. کارشان تمامی ندارد. و اگر خدای نکرده دل به کار ندهند. کسی نمی تواند آنان را وادار به انجام کاری مفید کند. و نیز متصدیان امور دفتری که سلامت کار مدرسه بسته به صداقت و دقت آنان است.

از روزی که به این مدرسه آمده ام. این سه قسمت را بکلی متفاوت با مدارس دیگری که تا به حال به عنوان دبیر و .. در آن بوده ام. دیدم.

مشاور مدرسه دکتر صدری، که انصافاً کمتر فردی را تا به حال دیده ام که تا این حد به کارش علاقمند و خوشفکر و بی ریا باشد. وجود دکتر برای مدرسه ما نعمتی بزرگ است.

مربیان پرورشی مدرسه نیز افرادی خوشفکر و بسیار علاقمند هستند. به ویژه حاج آقای مرتضوی که از سلامت نفسش همین بس که با وجود اینکه دو سال قبل مدیریت همین مدرسه را بر عهده داشته، پس از استعفا نیز در همینجا مانده و وقت زیادی را در داخل و خارج مدرسه صرف آموزشگاه می کند.

مربی تربیت بدنی آقای باقری نیز وقتش را در اختیار مدرسه گذاشته و زحماتش در شناخت استعداد ورزشی دانش آموزان و هدایت تیمهای آموزشگاه قابل بیان نیست.

متصدی امور دفتری آقای احتشامی نیز نه تنها در حیطه کاری خود با تمام وجود زحمت می کشد. بلکه حتی در اموری نیز که هیچگونه ارتباط سازمانی با پست وی ندارد. با کمال علاقمندی همکاری می کند.

با وجود اینکه دبیرستان ما جزو مدارس حاشیه ناحیه به شمار می رود. یقین دارم که جمع چنین همکارانی در کمتر مدرسه ای  وجود دارند.