شب در ادبیات ما سمبل ظلم و ستم است. و شب یلدا طولانی ترین شب سال است که از قدیم مردم ما به آن توجه داشته و با برپایی مراسمی آن را گرامی می دارند.
به راستی مردم در شب یلدا چه دیده اند که آن را گرامی می دارند؟ شب را، آن هم شب طولانی یلدا؟ یا سپیده ای را که به ناچار از پی آن می آید؟
شاید آنها به انتظار سپیده صبحِ پس از شب یلدا دور هم جمع شده و پایان طولانی ترین شب سال را جشن می گیرند.