محرم هر سال به ما یادآوری می کند که نباید در برابر ظلم و ستم ساکت ماند. نباید فقط به طول زندگی فکر کرد. عرض زندگی از طول آن بسیار مهمتر است.

واقعیت این است که قیام امام حسین (ع)، توضیح این حقیقت است که آزادی گرانبهاترین نعمتی است که خدا به انسان بخشیده است. چرا امام راضی بود که از قلمرو حکومت یزید خارج شود. و یا دوباره به مدینه بازگردد. و اگر این توافق صورت می گرفت. امام(ع) حاضر به نبرد نبود. اما وقتی تمام راهها را بسته دید و تنها هدف حکومت را سلب  آزادی خود دید. زیر بار نرفت. و حتی به قیمت شهادت خود و یارانش و اسارات خاندان و ناموسش حاضر نشد  آزادی خود را از دست بدهد.

و این درس بزرگ حسین (ع) به انسانهاست:

 انسان بدون آزادی و آگاهی انسان نیست.