در ابتدا اگر حوصله داشتید به مطلبی که در آذر ماه همین سال در مورد اجرای نظام هماهنگ نوشتم نگاهی بیندازید.  نظراتی در مورد اجرای نظام هماهنگ پرداخت حقوق  

      در مطلب قبلی نوشتم که اگر دولت به واقع این لایحه را اجرا کند. این اقدام را می توان در حد یک انقلاب ارزیابی کرد. و همانجا هم نوشتم که اجرای این لایحه چالشهایی جدی را برای دولت ایجاد خواهد کرد. اما در نهایت اجرای آن عدالت طلبی دولت نهم را به همه اثبات می کند.

      اما گویا این لایحه اجرا شدنی نیست. و اگر هم اجرا شود. باید بیشتر از مجلس سپاسگزار بود.

      گفته می شود که اجرای این لایحه بار مالی برای دولت دارد. و موجب ایجاد تورم می شود.

      یک پیشنهاد: حقوقها را بدون ایجاد بار مالی هماهنگ کنید! یعنی از کسانی که حقوقهای میلیونی می گیرند کم کنید. و به دهکهای پایین اضافه کنید. 

      ولی واقعیت این است. که شاید از ترس کسانی که حقوقهای بالا می گیرند. این لایحه اجرا نمی شود.

      یک بار دیگر متنی را که در بالا لینک کرده ام بخوانید. نگرانی وزیر محترم نفت از اجرای این لایحه، یکی از مخالفتهای آشکار با اجرای عدالت است. مخالفتهای پنهان را که نمی توان دید.

      من هنوز هم امید خود را به اجرای این لایحه از دست نداده ام. و همانطور که در متن قبلی نوشتم. خدا می داند. که هدف تنها بالا رفتن حقوق امثال من نیست. هدف اجرای عدالت است.

      و هنوز باید دولت و مجلس محترم کسانی را در نظر داشته باشند. که کارمند و کارگر و ... نیستند. برای تأمین نیازهای اولیه زندگی خود مشکل دارند. و امیدی نیز جز خدا ندارند.