امسال زمستان، در مشهد، هوا بهاری بود. تا حدی که گاهی ساعت حدود ۹ و ۱۰ شب برای ورزش به بوستان نزدیک منزل می رفتم. و از هوای تمیز و خوب استفاده می کردم. اما نگران بودم. نگران از اینکه هوای بهاری در زمستان، شاید نشانه ای از تابستانی جهنمی باشد. و هر چه زمستان به پایان خود نزدیک می شد. نگرانی من نیز بیشتر می شد.

     دیروز مدرسه بودم. که از حدود زنگ آخر نوبت عصر متوجه آغاز بارش برف شدم. و این بارش به حدی بود. که در فاصله زنگ آخر تا خروج از مدرسه برف زیادی روی زمین نشسته بود.

     امروز، اذان صبح که بیدار شدم. برفی را روی زمین دیدم. که فکر می کنم. در ۱۰ سال اخیر در مشهد، اگر نه بی سابقه که کم سابقه بود.

     خدا را شکر. باز هم شکر. هزاران بار شکر، زیبایی برف به کنار. خیالمان از تابستان تا حدی راحت شد. 

     راستی امروز در نوبت صبح - و به احتمال زیاد عصر ـ کلیه واحدهای آموزشی در مشهد و حومه تعطیل هستند.