در چند روز گذشته، سؤالات آزمون ضمن خدمت معلمان تهران در مورد سیره نبوی، دیگر موضوعات مربوط به این وزارت را تحت الشعاع خود قرار داد. و حتی دامنه آن به بیرون از وزارت نیز کشیده شد.

     در اینکه سؤالات توهین آمیز بوده - البته به نقل از منابعی که برخی سؤالات را مطرح کرده اند - شکی نیست. اما مطلبی که در این میان عجیب است. این است که برخی از منتقدین تقاضای استعفای وزیر را مطرح می کنند. در مورد اقدامات وزیر آموزش و پرورش از ابتدای روی کار آمدن دولت نهم تا کنون می توان از جنبه های گوناگون سخن گفت. و نقاط قوت و ضعف عملکرد وی را بررسی کرد. اما اینکه توقع داشته باشیم. وزیری برای کار خلافی که در زیر مجموعه وی اتفاق افتاده، استعفا بدهد. غیر منطقی است. آیا می توان انتظار داشت که وزیر بر ریزترین اقدامات زیر مجموعه خود - و از جمله طرح سؤال آزمون ضمن خدمت در یکی از شهرها - نظارت تام و کامل داشته باشد؟ اگر وزیر پس از مشخص شدن خلاف، کار را پیگیری نکند و با خاطی برخورد قانونی و معقول نکند. می توان از وی انتقاد کرد. اما اگر به محض وقوع مشکلی در زیر مجموعه، توقع استعفای وزیر را داشته باشیم. کدام وزیر می تواند با این وضعیت کار کند؟

     به نظر می رسد که منتقدین از این فرصت بدست آمده برای تصفیه حسابهای خود استفاده می کنند. و اگر اینطور باشد. نباید از احساسات مردم و مراجع مایه بگذارند. به نظر می رسد که پخش کردن سؤالات و شیوع توهینهای شاید ناخواسته و ندانسته یک نفر در کل کشور - و شاید بیرون از آن - کار عاقلانه ای نیست. و جرم پخش کنندگان این مطالب شاید بسیار بیشتر از کسی باشد که در ابتدا مرتکب این خلاف - عمد یا غیر عمد - شده باشد.