بالاخره تكليف سهميه بندي بنزين روشن شد. و جدول سهميه هاي مختلف نيز اعلام شد. 

چند ملاحظه در مورد سهميه بندي بنزين:

۱- ديشب حدود ساعت ۱۰ شب در پارك مشغول ورزش بوديم كه متوجه صف طولاني و وحشتناك جلوي پمپ بنزين شدم. نمي دانم آيا استفاده مقداري بيشتر از سهميه اعلام شده ارزش آن همه ايستادن در صف و خرد شدن اعصاب و استهلاك خودرو را دارد؟

۲- مسؤولين محترم كشور علت اصلي سهميه بندي بنزين را قيمت پايين و در نتيجه خروج غير قانوني آن از كشور اعلام مي كردند. آيا نمي شد جز سهميه بندي به اين شكل راه ديگري براي كنترل وضعيت مصرف بنزين پيدا كرد؟ آيا براي كشوري كه خود صاحب نفت است ( هر چند كه بنزين را وارد مي كند. ) و در وضعيت كنوني جهان زشت نيست كه مانند اوايل انقلاب و دوره جنگ تحميلي باز به روش سهميه بندي و فسادهاي اجتماعي و اقتصادي ناشي از آن متوسل شود؟ نمي شد كه فقط با استفاده از كارتهاي هوشمند پس از چندي مشخص مي شد كه چه كساني سوخت را بسيار بيش از ميزان معمول استفاده مي كنند و تنها با آنان برخورد مي شد؟

۳- مسؤولين محترم براي تمام خودروهاي سواري ميزان ۱۰۰ ليتر در ماه را در نظر گرفته اند. سؤال اين است كه چطور در هنگام دريافت عوارض خودرو و بيمه شخص ثالث و نيز در هنگام نقل و انتقال خودرو از خودروهاي مدل بالا و گران قيمت مبالغ بيشتري اخذ مي شود. اما در هنگام تخصيص سهميه سوخت براي تمام خودروها ميزان يكنواخت سهميه اعلام مي شود. آيا عدالت فقط در هنگام دريافت عوارض و ماليات توسط دولت است؟ و نه استفاده از منابع از سوي صاحبان اين خودروها؟

۴- فكر مي كنم كه مردم در انتخابات بعدي بايد به اين شيوه مملكت داري توجه كرده و سعي كنند افرادي را انتخاب كنند كه براي حل مشكلاتي از اين دست راه حلهاي بهتري را ارايه دهند.