ديروز تيم فوتبال ابومسلم در ورزشگاه ثامن و در يك بازي خانگي نتيجه را سه بر صفر به تيم پيروزي واگذار كرد. در اواخر بازي عده اي از طرفداران ابومسلم؛ مطابق معمول تماشاگران به بازي تيمشان اعتراض كرده و عليه سر مربي تيم يعني خداداد عزيزي شعار دادند.

     من بازي را از شبكه سه سيما تماشا كردم. وقتي تيم پيروزي به گل مي رسيد. تماشاگران طرفدار اين تيم در مشهد فرياد شادي سر مي دادند. نمي دانم با اين حساب فرق بازي خانگي يا در ميدان حريف براي تيمهايي مانند ابومسلم چيست؟

     توقع عده اي از سرمربي و بازيكنان و مدير عامل ابو مسلم بسيار بالاست. ولي اين طرفداران بايد پاسخ بدهند كه براي اين تيم چه كرده اند؟ تا زماني كه تيم در ميدان پيروز است كه تشويق طرفداران طبيعي است. مي گويند اگر دوست و دشمن را مي خواهي بشناسي در هنگام گرفتاري و نياز بشناس!

     مسؤولين استان خراسان براي ابومسلم و رفع گرفتاريهاي آن چه كرده اند؟

     آن دسته از تماشاگران مشهدي كه در خانه ابومسلم تيم حريف را تشويق مي كنند چه توقعي دارند.

     طرفداران ابومسلم كه در هنگام شكست ـ آن هم در برابر تيمي مانند پيروزي كه امكاناتش با ابومسلم قابل قياس نيست - تيمشان را هو كرده و به سرمربي تيم توهين مي كنند. براي اين تيم چه كرده اند؟

     بپذيريم كه خداداد عزيزي سرمايه بزرگي براي فوتبال استان است. ضعفهاي تيم ابومسلم را كه بسياري از آنها طبيعي است. فقط به پاي خداداد و شفق و كم كاري بازيكنان نگذاريم. و شهروندان مشهدي هم كمي - فقط كمي - از غيرت تماشاگران برخي از استانها را داشته باشند و نگذارند كه بازي خانگي تيمشان مانند بازي در خانه حريف باشد.

     براي ناصر شفق مدير عامل زحمتكش باشگاه ابومسلم و خداداد عزيزي افتخار فوتبال خراسان در بازيهاي آينده آرزوي پيروزي دارم.