چهارشنبه 24 مهر ماه جاري در دانشگاه فردوسي مشهد مجلس بزرگداشتي به مناسبت بازنشستگي استاد نقي لطفي برگزار شد.

      مطالبي كه بيشتر از شاگردان استاد لطفي بود در نشريه آواي تاريخ منتشر شد. كه مطلبي كوتاه نيز از اين حقير بود.

      بي ترديد استاد لطفي در ميان تمام اساتيدي كه در دوران تحصيل در رشته تاريخ در محضرشان بودم. داراي ويژگي ها ي منحصر به فردي است. نظم و ترتيب؛ وقت شناسي؛ حافظه اي قوي – بسيار قوي و در حد اعجاب – ؛ بياني زيبا و قابل فهم؛ احترام به دانشجويان؛ و ... از خصوصيات اين عزيز و استاد ارجمند است. با اينكه در دوران تحصيل تمام دقت خود را در استفاده هر چه بيشتر و بهتر از كلاس استاد به كار مي بردم. اما پس از اتمام تحصيل در مقطع كارشناسي ارشد؛ پي بردم كه تازه وقت آن رسيده است كه در كلاس استاد زانوي تلمذ بر زمين زنم. و تصور مي كردم كه شايد در اين مرحله بتوانم مطالب استاد را تا حدي بيشتر درك كنم.

       خدا را شكر مي كنم كه كه چنين نعمتي شامل حال من شد كه در كلاس استادي چنين فرزانه و متخصص و متعهد حاضر باشم. و همواره دعاگوي وجود ايشان هستم.

       اما درمطالبي كه در نشريه آواي تاريخ منتشر شده است. با اينكه هر كدام از مطالب زيبايي خاصي دارند. مطلب نوشته شده از سوي برادر فرهيخته و ارجمند جناب آقاي يغمايي با عنوان: امپراطور بي ستاره يا الگوي قناعت  بسيار زيبا و از نظر نوشتاري و مفهوم عالي است.

براي مطالعه گزارش اين جلسه از وبلاگ تخصصي تاريخ شفاهي كليك كنيد.